คนเราควรหมั่นฝึกฝนตัวเองให้ถึงที่สุด การทำความดีต้องฝืนใจ เป็นต้นว่า
เอาชนะความตระหนี่ด้วยการให้
เอาชนะความโกรธด้วยความไม่โกรธ
เอาชนะความชั่วด้วยความดี
เอาชนะความโลภด้วยการเสียสละ
ฟังดูเป็นคนโลกสวยนะครับ แต่เหนือสิ่งอื่นใดความดีงามย่อมเป็นสิ่งที่สร้างสรรค์และจุนเจือโลก
กันทั้งนั้น จะดีจะชั่วตัวเราย่อมรู้ดี การไปตัดสินคนนั้นคนนี้ย่อมไม่ใช่เส้นทางของนักปราช์ผูมีปัญญา
การเรียนรู้ธรรมกับการบริหารฟังดูเหมือนคนละศาสตร์กันนะครับ แต่แท้จริงแล้วไม่ได้แตกต่างกันเลย
คนเป็นผู้บริหารต้องมีความรู้ความเข้าใจในหลักธรรมให้ชัดเจนก่อนถึงจะนำทางผู้อื่นได้อย่างถูกต้อง หาไม่แล้วตัวผู้นำไม่มีคุณธรรมประจำใจ อย่าได้หวังเลยว่าคนในปกครองของท่านจะเป็นคนซื่อสัตย์ยุติธรรม ฉันใดก็ฉันนั้น
ธรรมชาติรอบตัวสอนทุกสิ่งทุกอย่างให้เราอยู่แล้ว ขึ้นอยู่ที่ว่าเราสามารถเปิดใจเรียนรู้จากมันได้มากน้อยแค่ไหน สาเหตุที่ผู้นำต้องมีคุณธรรมหรือหลักธรรมมาภิบาลประจำใจก็เพราะว่า
1.จะทำให้คนเก่งมีความรู้ความสามารถเข้ามาอยู่ในองค์กรจริงเพราะคนเก่งชอบพูดแต่ผู้นำชอบฟัง
2.ได้คนดีมีคุณธรรมเข้ามาในองค์กรทำให้องค์กรเติบโตก้าวหน้าเพราะมีแต่คนดีๆย่อมนำสิ่งดีๆมาให้
3.เมื่อเกิดปัญหาขึ้นย่อมมีปัญญาในการแก้ไขปัญหาได้เพราะมีสติและมีธรรมมะประจำใจ
4.เมื่อตกทุกข์ได้ยากก็จะพบเจอแต่กัลยานิมิศที่ดีให้ความช่วยเหลือ นั่นก็เพราะคุณเคยทำดีกับเขาไว้เขาก็จะไม่ทิ้งคุณในยามที่คุณตกที่นั่งลำบาก
ดังที่พระพุทธองค์เคยตรัสไว้ว่า อันสังขารของเรานี้ไม่เที่ยง จงหมั่นเพียรทำประโยชน์ตนและประโยชน์ท่าน ด้วยความไม่ประมาทเทอญ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น